کوچه های شادی

صدای دلنوازی می آید از کوچه باغ های زیبای این شهر
مدتها بود که عطر تن تو از این کوچه به مشامم نمی رسید
ملودی زیبای موسیقی محلی
و کوچه های فرش شده از گلبرگهای سوسن و ارغوان
و من پای بساط بی بساطی قلم در دست برگه های سفید بخت خویش را سیاه می کنم و از عشق می گویم
از راض های نگفته ی حلقه های تهی از انگشت
و دیگر زیبا نیست باغ خانه ی من
نه آهویی
نه لبخندی
نه گلبرگی
نه شرشر آبی که بشوید غبار دلی
گویی اینک در همین همسایگی امید رخنه کرده است
عشق آمده است ، با یک سبد گل
گویی در خانه ی آن دخترک لبخند جاری است
و چه زیباست امشب نقش سجاده ی خانه ی من با سجده ، و دعای خیر من ...

م.ک