و صدایم که خش خش برگ ریزان است
و قامتم که رو به روی تو می شکند
به هوای احترام همچون شقایق های باران خورده
مسیر را می دانم
کوخ را ، کاخ را
من در این نامهربانی ها
به کپری از جنس عشایر پناه می برم
... محمد کرمی ...
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمی