فرشته ی زایش

آن زمان که ارغوانها
به ناز خوابیده اند

تو عطر تنت را به هدهد این دشت
هدیه می کنی
شقایقها می خندند
صدای نوزاد تازه متولد شده در دشت
مست می کند
شقایقهای جگر سوخته را
ملکوتی است هوای این لحظه
لبخند فرشته ی زایش
میهمانِ چمن این حوالی شده است.
گل چیده ام برایت قدیسه ی من
ارغوان ، بابونه ، بنفشه
مادری کن به حرمت مریم
برای مسیح نو ظهورت
لبخند بزن
لبخند بزن ...

محمد کرمی